Studia humanistyczne

Jeżeli chodzi o studia humanistyczne to najbardziej popularne to filologia polska, historia a także filologie obce. Kierunki te można studiować zarówno na państwowych uczelniach takich jak na przykład Uniwersytet Warszawski, ale także na uczelniach prywatnych, których jest coraz więcej w Polsce. Decyzja to na jakim uniwersytecie student będzie kontynuował naukę zależy tak naprawdę tylko od niego. Trzeba tylko sobie zdawać sprawę, że żeby studiować na uczelni państwowej, trzeba zdać egzaminy wstępne. Natomiast jeśli chodzi o uczelnie prywatne to najczęściej nie ma żadnych egzaminów wstępnych. By zostać przyjętym trzeba po prostu opłacić wpisowe. Studia humanistyczne charakteryzują się tym, że student poznaje na nich takie przedmioty, które związane są z językiem i które mają za zadanie jak najbardziej przedstawić dany język. Bardzo popularnymi kierunkami humanistycznymi są wszelkie filologie. W związku z modą na naukę języków obcych cieszą się one naprawdę bardzo dużą popularnością a co za tym idzie nie jest łatwo się na nie dostać. Język polski to pojęcie, które odnosi się zarówno do przedmiotu szkolnego, uczonego od lat w podstawówkach, gimnazjach i liceach, jak również odnosi się do języka jako formy porozumiewania się w danym miejscu, w danym kraju. Język polski należy do grupy języków zachodniosłowiańskich, które to z kolei składają się na rodzinę języków indoeuropejskich. Język polski kształtował się przez setki lat. Nawet dzisiaj, kiedy wydaje nam się, że wszystkie procesy ewolucyjne naszej ojczystej mowy już zaszły, język polski ciągle się zmienia. Nowe pokolenia mówią coraz to inną polszczyzną. Widoczne są tendencje to skracania, modyfikowania pewnych wyrażeń.

Malarstwo batalistyczne

Malarstwo batalistyczne pochodzi z Francji. Czynnikiem, który wyzwolił ten nowy nurt w sztuce były spory prowadzone pomiędzy romantykami a klasykami. Romantycy pragnęli, aby zmienić w sztuce tematykę oraz metody pracy w celu uatrakcyjnienia sztuki i lepszego odbioru przez otoczenie. Dzięki tym działaniom zmianie uległa tematyką twórczości artystów, dzieła przedstawiały przemiany społeczne oraz walki wyzwoleńcze, czyli motywy patriotyczne. Coraz częściej też malowano nie tylko szlachtę, ale niższe warstwy społeczne. Co ważne dla tego okresu wszystkie obrazy odznaczały się nie tylko innowacyjnością i nowym spojrzeniem ale też i bogatą kolorystyką barw. Największymi przedstawicielami tego okresu byli Aleksander Orlowski oraz Michał Płoński. Postacie te najbardziej przeciwstawiały się klasycznym wzorcom. Dzięki ich działalności powstało wiele znakomitych dzieł. Malarstwo batalistyczne kojarzone jest przede wszystkim z obrazami o tematyce wojskowej tym czasem nie brakuje na nich również elementów romantyzmu.

Malarstwo gotyckie

Powstanie gotyku datuje się na koniec trzynastego wieku. W tym okresie powstała nowa forma przekazu artystycznego mianowicie witraż, był to kolorowy obraz wykonany na szkle. Na sztukę gotycką ogromny wpływ wywierała przede wszystkim architektura, to właśnie strzeliste łuki, żebrowe sklepienia mobilizowały do zmian w malarstwie. Zaczęto posługiwać się zabiegami mającymi na celu wywołać wrażenie przestrzenności dzieła. Kolejną istotną cechą dla tego okresu był realizm. Artyści z ogromną precyzją przedstawiali postacie oraz całe ich otoczenie uwydatniając nawet najmniejsze detale. W stworzeniu właściwego nastroju pomagało im operowanie światło cieniem. Tematem najczęściej poruszanym w twórczości tego okresu były sceny typowo sakralne nie brakowało w nich także głębokiej symboliki i przesłania dla wiernych. Obrazy i sztuka w dobie gotyku nie tylko spełniały się jako forma ozdoby, ale też nośnika informacji dzięki niej można było rozpowszechniać chrześcijaństwo oraz język łaciński, ponieważ on dominował na obrazach.

Abstrakcja Kupki

Frantisek Kupka nie jest powszechnie znanym artysta jak chociażby Picasso, ale z pewnością jest twórcą bardzo ciekawym i godnym uwagi. Uważa się go za prekursora abstrakcyjności w malarstwie. Ten czeski malarz urodziła się 23 września 1871 roku w Opocnie, a zmarł 24 czerwca 1957 roku we francuskiej miejscowości Puteaux. Kupka był studentem Akademii Sztuk Pięknych w Pradze oraz Wiedniu. Później przeprowadził się do Paryża. Artysta interesował się nauką i filozofią, a także teorią sztuki. Po wojnie, w której brał czynny udział jako żołnierz na froncie, został profesorem paryskiej Akademii Sztuki. W 1930 roku został członkiem francuskiej grupy Abstraction-Creation. Następnie przeniósł się do Puteaux i zrobiło się o nim ciszej. Rok po śmierci Kupki zorganizowano pierwszą wystawę jego prac. Twórczość tego artysty jest niezwykle interesująca. Początkowo było to projektowanie plakatów dla kabaretów oraz ilustracji dla czasopism, a z czasem również prace dla anarchistycznych i satyrycznych gazet. Później przeszedł do formowania nieznanego jeszcze wtedy kierunku w malarstwie jakim był abstrakcjonizm. Swoje inspiracje do obrazów Kupka czerpał m. in. z secesji i muzyki. Do jego najbardziej znanych prac należą np. Żółta skala (1907), Nokturn (1910), Fuga (1911-1912) czy Kręgi (1911-1912).

Sztuka bizantyjska

Sztuka bizantyjska zamiennie nazywana jest również sztuką chrześcijańską. Jej początek datuje się na rok 330, wtedy też założono Konstantynopol. Tematyką sztuki bizantyjskiej były przede wszystkim postacie osób świętych. Swoje korzenie nurt ten wywodzi ze sztuki starożytnej. Rozwój bizantyjskiej sztuki ściśle powiązany był z wydarzeniami historycznymi oraz ideologią danego władcy. Sztuka bizantyjska dzielona jest na kilka okresów: jest to okres wczesnobizantyjski w tym czasie największy rozkwit dotyczył malowania ikon, trwał on do 843 roku. Po okresie wczesnobizantyjskim nastąpił wschodniobizantyjski szczególnie charakterystyczne dla tego okresu jest powstanie renesansu macedońskiego, czas ten datuje się jako złote czasy dla sztuki. Rozwijało się nie tylko malarstwo, rzeźbiarstwo, ale również mozaiki ścienne. Ostatnim okresem dla sztuki bizantyjskiej był okres późno bizantyjski w tym czasie zdobyto główne miasto stanowiące ośrodek sztuki i zniszczono wiele pięknych dzieł. Okres ten od panującej dynastii nazwano też renesansem Paleologów.

Ikony w Polsce

Pierwsze ikony pojawiły się w Polsce w wieku piętnastym, początkowo malarstwo to nie było nikomu dostatecznie znane, dlatego też dla malarzy powstały liczne podręczniki na bazie, których mogli tworzyć. Podręczniki takie bogate były nie tylko w liczne wzory, ale też i porady i przepisy typowo techniczne, ich pierwotna nazwa to podlinniki. Do dziś zachowały się pojedyncze egzemplarze podręczników nawet z 1523 roku. Ikony przede wszystkim poruszały tematykę sakralną. Główną postacią ikon były osoby święte oraz scenki ściśle związane z ich życiem. Malowanie ikon jest bardzo trudną sztuką, ponieważ oprócz precyzji należy posiadać jeszcze talent, ikony muszą jak najbardziej odzwierciedlać daną postać i pokrywać się ze źródłami historycznymi. W Polsce jedyną szkołą, która uczy wykonywania ikon jest policealne studium ikonopisarstwa. Po jego ukończeniu uczeń uzyskuje tytuł technika plastyka ikonografa. Jest to bardzo prestiżowa uczelnia, którą prowadzi ks. Leoncjusz Tofiluka.

Dłuopis

Ostatnim krzykiem mody w branży ściągania jest długopis wyposażony w ultrafiolet. To cacko, które za chwilę opiszę, już dawno pomogło swoim istnieniem przejść niejednej osobie z klasy do klasy. Teraz, przy cenie kilku dołownie groszy, może je nabyć każdy i cieszyć się jego skutecznością. Mianowicie chodzi o to, że długopis wyposażony jest w atrament zabawny, to znaczy taki, który zaraz wysycha, nie ma go kompletnie. Ale tylko pozornie – jeżeli przyłoży się do niego specjalne światło, będzie widać wszystko, co się nim napisało. Skąd jednak owe światełko wziąć? To proste – wystarczy odwrócić długopis w drugą stronę, częścią piszącą w górę i nacisnąć malutki guziczek odpalający lampkę. Niewielki snop światła rzucany na karteczkę szybko pokaże, co zostało napisane długpisem. Dzięki temu można na kartce, na której będziemy pisali sprawdzian rozpisać sobie mnóstwo notatek. A jeżeli istniają obawy, że nauczyciel się połapie, co i jak, zawsze można zrobić to na dodatkowej kartce, która służyć będzie – pozornie – do tworzenia notatek. To prawdziwe cacko może uratować skórę niejednemu krnąbrnemu uczniowi niezbyt chłonnego, jeśli chodzi o wiedzę.

Che – kontrowersyjna ikona popkultury

Che Guevara to postać bardzo silnie związana z popkulturą. Można go zobaczyć na koszulkach, kubkach, w kampaniach reklamowych i na bilbordach. Chociaż fakty biograficzne wskazują, że jest to postać, której życie na kartach historii zapisało się jako pełne okrucieństwa i terroru oraz walk rewolucyjnych na Kubie, to jednak nie przeszkadzają one w funkcjonowaniu jego wizerunku w kulturze popularnej. W zasadzie historyczna prawda o tej postaci została zupełnie oderwana od jej popkulturowego wizerunku, który stał się symbolem wybiórczych jedynie cech Che pasujących do danej konwencji jak np. wizerunek Guevary jako niestrudzonego podróżnika pomagającego przy okazji chorym ludziom w Dziennikach motocyklowych czy jako symbol buntownika o wolność noszony na transparentach zrobionych przez studentów w czasie rewolucji w 1969 roku. Obecnie jest chyba najbardziej rozpoznawaną twarzą – ikoną, która wzbudza w odbiorcach wiele emocji zarówno pozytywnych jak i negatywnych, kiedy spogląda na nich z plakatów reklamowych czy z koszulek przechodniów. Jego osoba jest inspiracją dla wielu twórców sztuki, którzy wykorzystują temat Che Guevary w swoich dziełach np. w filmach (Dzienniki motocyklowe, Guerrilla) czy muzyce (List do Che zespołu Strachy na Lachy, Hasta Siempre Comendante Che Guevara grupy Buena Vista Social Club).

Porcelana w sztuce

Porcelana to część pięknej ceramiki. Wynaleziono ją w Chinach już w siódmym wieku. Głównymi składnikami stosowanymi do wytwarzania porcelany są glinki kaolinowe, skaleń i kwarc. Wszystkie te składniki poddawane są ogromnym temperaturom, w których to zamieniają się w jedną jednolitą mieszankę. Wśród ceramiki wyróżniamy ceramikę twardą oraz miękką, różnica w nich wynika przede wszystkim ze składu. Ceramika twarda posiada większe ilości kaolinu. Początkowo technika wykonywania porcelany znana była jedynie w Chinach, do Europy dotarła ona stosunkowo późno, ponieważ dopiero w osiemnastym wieku. Porcelana cieszyła się ogromnym powodzeniem, ponieważ w tym czasie rosło zainteresowanie tego typu sztuką. Była ona unikalna i trudna do zdobycia, w Saksonii nazywano ją nawet białym złotem. Z biegiem czasu porcelana wyprała drogie kamienie oraz cenne kruszce i stała się najcenniejszym królewskim podarunkiem. W późniejszym okresie powiększono jej produkcje i stała się dostępna dla wszystkich.

Nauka języków

Taka nazwa pasuje do znajomości języka angielskiego, ponieważ dzięki niej możemy zwiedzić świat i nigdzie się niemalże nie zagubić, czy mieć problemy z porozmawianiem z ludźmi. Oczywiście to określenie pasuje jedynie do krajów świata cywilizowanego, który rozumie już, że znajomość języków jest konieczna i bez tego to właściwie to powinniśmy się wstydzić. Moim zdaniem kraj, w którym mieszkamy, czyli Polska, jeszcze sobie trochę lekceważy takie rzeczy, ponieważ nasi obywatele jeszcze nie posiadają tak wielkiego kontaktu z innymi społeczeństwami, a więc nie muszą używać języków obcych, ale już niedługo powinno się to zmienić, ponieważ ekspansja między narodowa robi się coraz bardziej widoczna i przede wszystkim powinniśmy się uzbrajać w znajomość języków, ponieważ przyjeżdżający goście do nas chcąc się dogadać jedynie, co spotkają to polskie stwierdzenie, że nie potrafimy nic zrozumieć, co okaże się dosyć męczące dla odwiedzających obcokrajowców, a dość wstydliwe dla nas Polaków, którzy nic nie umieją.Wiele ludzi podchodzi negatywnie do uczenia się języków obcych, a przy takiej nauce ważna jest również oprócz samych chęci motywacja i rozumienie uczenia się obcego języka. Nie jest to zadanie trudne jak również potrafi bardzo pomóc. Przecież my, jako małe dzieci, również nauczyliśmy się języka polskiego, który później jest rozwijany w szkole podstawowej jak również gimnazjum. Języka polskiego uczymy się więc całe życie i tak to wygląda, tak samo jest z językiem angielskim czy niemieckim – też się go uczymy. Nie są One może zbliżone do polskiego, ale w przypadku języka angielskiego będziemy mieli możliwość porozumienia się z ludźmi w krajach UK (United Kingdom – Wielka Brytania) jak również w USA (United States America – Ameryka po prostu, albo USA, jak kto woli i tak, i tak jest dobrze). Nauka języków obcych więc jest potrzebna i chyba każdy mi przyzna co ku temu rację, czyż nie? Zastanówmy się chwilę i dopiero wtedy odpowiedzmy. Jak wygląda taki świat? No i to tyle. Dziękuję za przeczytanie mojego artykułu, pozdrowienia również ślę.